Zator tętniczy

diety oczyszczające organizm Zator tętniczy polega na nagłym zatkaniu tętnicy materiałem zatorowym, płynącym z prądem krwi. Najczęstszym materiałem zatorowym są skrzepliny krwi, powstające w jamach serca lub w naczyniach żylnych. W sercu skrzepliny tworzą się w takich chorobach, jak: zawał mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, wady zastawki dwudzielnej, migotanie przedsionków. Oderwana skrzeplina płynie z krwią i, zależnie od wielkości, zatyka tętnicę o odpowiednio dużym przekroju. Objawy i następstwa zatorów zależą od umiejscowienia zaczopowanej tętnicy. Zator tętnicy mózgowej może powodować porażenie połowicze, zator tętnicy siatkówki — częściową ślepotę chorego oka, a zator tętnicy nerkowej objawia się krwiomoczem i może być przyczyną ostrej niewydolności nerek.

Zatory tętnicze często występują w kończynach. Pojawia się wówczas silny ból w kończynie, która staje się blada, zimna, a tętno w niej — niewyczuwalne. Niekiedy zaznacza się też ostra granica niedokrwienia. Zasadniczym sposobem leczenia jest operacyjne usunięcie zatoru z wnętrza tętnicy. Zabieg powinien być przeprowadzony w ciągu kilku godzin od wystąpienia zatoru. Doraźnie podaje się środki przeciwbólowe i rozszerzające naczynia. Najbardziej dramatyczny przebieg ma zator rozwidlenia aorty brzusznej, tzw. jeźdźca. Zamyka on obie tętnice biodrowe i powoduje martwicę dolnej części tułowia oraz obu kończyn. Jedynie szybkie opanowanie wstrząsu i operacyjne usunięcie skrzepliny może uratować życie chorego. Serwis hp